; ?>; ?>
روزنامه اطلاعات نوشت: گویا شهرداری خطی را دنبال میکند و کدورت و رقابت عهد انتخابات را با کمی تأخیر جبران میکند.
امیدواریم این کار سهل انگاری ساده ای باشد و نه پروژه ای موذیانه، زیرا مقام ریاست جمهوری که منتخب آرای اکثریت ملت بزرگ ایران است.یک منزلت حقوقی تلقی میشود و هرگونه سهو و توهین به او اهانت به قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی و از همه بالاتر اهانت به ملت و کشور ماست.
این کارها البته مساعدتی به رئیس محترم مجلس هم نخواهد کرد و ایشان بیش از هرکسی قانون کشور و جایگاه مقامات را می شناسد. شهرداری باید سد و گودال را از وسط خیابان و پیش پای مردم بردارد و به امور ذاتی در بهبود شکل و محتوای زیست شهری اهتمام ورزد.چندین نوبت در سیما و صدای جمهوری اسلامی ایران سخنان و مطالبی گفته شد که خالی از خلل ، نبود گاه ضربه و شبهه هم نثار میکرد مانند کارشناسی که جلوی دوربین از خرید پیجر توسط ایران سخن گوید و یک روز بعد به دادگاه احضار شود و انکار کند. این سهو و صدمه را چگونه جبران کنیم؟
مورد دیگر موضع گیری از زبان حزب الله ولبنان است. آنها خود سخنگو دارند و هر نوع اظهار نظر ناسنجیده در رسانه رسمی حکومت ما اگر به مثابه دخالت تلقی نشود، ناپختگی خواهد بود.
مورد دیگر، شب قبل از سفر مهم دکتر عراقچی وزیر امور خارجه به بحرین رخ داد. برنامه ای در تلویزیون در مورد بازپس گیری بحرین و امکان یا عدم امکان آن پخش شد.ای کاش این اشتیاق بعداً ادامه یابد و نه تنها در این موضوع، که درباره مطامع برخی سیاستگران قفقاز و مسیر زنگزور و اهمیت استراتژیک ارمنستان برای ایران و هرات و آب هیرمند و شیعیان و پارسی زبانان کشورهای همسایه شرقی و نقش دولتهای همجوار در رکود بنادر ایران و غیره هم بحث و گفتگوی کارشناسی از منظر منافع ملی در صدا و سیما درگیرد. شاید برخی تصور کنند که اکنون وقت مناسبی برای نقد و بیان مشکلاتی از این دست نیست.
اما درست در شرایطی که درگیر سبعانه ترین نبردها و نفس گیرترین منازعات در خاورمیانه هستیم نباید تجارب تکراری را که عده ای از سر عناد و کین توزی یا نگاه شخصی و گروهی دنبال می کنند مجال دهیم و دستگاه دولت و دیپلماسی را ضعیف و بی پشتوانه سازیم. در قراردادهای مهم گاز و نفت در ماجرای برجام و بسیاری مسایل دیگر دیده ایم که سنگی از نابجایی پرتاب می شود و ناگاه امید و فرصت و سرمایه ملی تباه شده، اقلیتی کاسب و رند و فارغ از رنج خلق میخندند و بار خود را می بندند. پر شده از دود و آتش این ضمیر عقل گوید: هین کمی آرام گیر.